Nagroda Bookera 2026: nominowani i od czego zacząć

Phillip Tennant przeczesuje z ciotką wybrzeże hrabstwa Kent, podczas gdy Wielka Brytania po cichu się rozpada, a coś obcego przybywa, niczego nie tłumacząc. Harrison ma 81 lat, w 2022 roku sam zasiadał w jury tej nagrody i pisze o apokalipsie tak, jak inni piszą o pogodzie: z ukosa, bez paniki i z dużo większą czułością, niż sugeruje sam pomysł.

Po polsku Wydawnictwo Mag wydało m.in. Viriconium (2009), Nova Swing (2011) i Drogę serca (2014).

Niechętny władca na bezimiennym średniowiecznym dworze, przeplatany ze współczesną kuratorką, która urządza sale zabytkowego pałacu. Rebecca Perry jest poetką, to jej pierwsza powieść, a w lipcu zdobyła Waterstones Debut Fiction Prize. Książka, która celowo wytrąca z równowagi i nagradza tych, którzy do niej wracają.

Debiut powieściowy; brak polskich wydań autorki.

Artie Dam, nauczyciel historii w nadmorskim miasteczku w Massachusetts, ma wygodne życie i prywatną rozpacz, o której nikomu nie powiedział. To trzecia nominacja Strout do Bookera. Powściągliwa aż do bezruchu i właśnie w tym tkwi jej siła. Dla tych, którzy czytają ją od lat: dokładnie to, czego się po niej spodziewają.

Polskiego wydania jeszcze nie zapowiedziano. Strout wydaje po polsku Wielka Litera, m.in. Olive Kitteridge, Mam na imię Lucy i ostatnio Opowiedz mi wszystko (2025).

John-Calum Macleod, świeżo po akademii sztuk pięknych, wraca na smaganą wiatrem, głęboko religijną wyspę Harris, do ojca, hodowcy owiec i tkacza, i do babki Elli. Stuart zdobył tę nagrodę w 2020 roku za Shuggiego Baina; tu jest to samo drążenie rodziny, wstydu i przemocy, przeniesione z blokowisk Glasgow na Hebrydy.

Ukazała się nakładem Wydawnictwa Poznańskiego we wrześniu 2026 jako John syn Johna, w przekładzie Macieja Studenckiego. W tym samym wydawnictwie: Shuggie Bain (2021) i Młody Mungo (2023).

Kingston, koniec lat osiemdziesiątych: ośmiu gejów próbujących przedstawienie zostaje zaatakowanych przez tłum, a książka śledzi wszystko, co to zabójstwo uruchamia. Ponad 600 stron, najdłuższa w selekcji, od zwycięzcy z 2015 roku, który wraca na Jamajkę swojej nagrodzonej powieści. Ambitna, brutalna, wielogłosowa.

Po polsku są m.in. Krótka historia siedmiu zabójstw (Wydawnictwo Literackie, 2016), za którą dostał Bookera, i Czarny lampart, czerwony wilk (Czarna Owca, 2021).

Zainspirowana prawdziwym eksperymentem z lat sześćdziesiątych: bezrobotny aktor dostaje pieniądze za to, żeby przez semestr chodzić na zajęcia na uniwersytecie zamknięty w wielkim czarnym worku, a badacze patrzą, jak reagują studenci. Satyra kampusowa, na swój sposób historia miłosna i najzabawniejsza książka w selekcji. Nie ma nic wspólnego z filmem szpiegowskim o tym tytule.

Nie znaleźliśmy po polsku żadnej książki Luke’a Kennarda.

Dilara, turecka emigrantka we Włoszech, wynajmuje robotników, żeby urządzili łazienkę dla jej starego ojca. Ci budują zamiast niej turecką celę więzienną: nie replikę, lecz prawdziwą, z drzwiami otwierającymi się na prawdziwe więzienie. Debiut o demencji, emigracji i o różnych rodzajach uwięzienia, które rodzina może nosić naraz. Dla czytelników, którzy lubią powieści o miejscach przestających słuchać reguł.

Debiut powieściowy; nie znaleźliśmy po polsku żadnej książki Kenana Orhana.

David, emerytowany menedżer, leci prywatnym samolotem przez Europę do kliniki wspomaganego samobójstwa w Zurychu. Cline sprowadza życie do tego, co zostaje, gdy znikną sukcesy i kompromisy. Najpierw czarno zabawna, potem już nie. Jury nazwało ją elegijną i bardzo prawdziwą; obie rzeczy się zgadzają.

Po polsku ukazały się Dziewczyny (Sonia Draga, 2016) i Zaproszona (Pauza, 2024).

Skompromitowany profesor, nazywany po prostu Mężczyzną, wycofuje się na wieś, gdy rozpada się jego kariera i małżeństwo. Nieco ponad 140 stron, najkrótsza książka w selekcji, bliższa baśni niż powieści uniwersyteckiej. Do przeczytania w jeden wieczór i kłócenia się o nią przez tydzień.

Nie znaleźliśmy po polsku żadnej książki Makenny Goodman.

Rozpadające się miasto uniwersyteckie zarastane przez rośliny, profesorowie oszuści, wojujący ogrodnicy, wojna kulturowa i gdzieś pośrodku historia miłosna. Gotycka, rozbuchana i naprawdę dziwna: antidotum na przytulną powieść kampusową, w której wszyscy piją herbatę i spierają się o przypisy. Polecamy ją czytelnikom, którzy lubią książki niepodobne do niczego innego i nie boją się, że fabuła co chwilę zmieni kierunek.

Nie znaleźliśmy po polsku żadnej książki Missouri Williams.

Flora, dochodząca do siebie po operacji w szpitalu w Meksyku, zaprzyjaźnia się z Wilhelminą, starszą Niemką kolekcjonującą dawne zabawki. Cicha książka o przyjaźni, żałobie i o tym, że najprawdziwsze rzeczy kryją się w cieniu, który przedmiot rzuca, a nie w samym przedmiocie.

Nie znaleźliśmy po polsku żadnej książki Chloe Aridjis.

Laura i Edmund, starzy przyjaciele, spędzają długie wieczory w pubie w Southwark, naprawiając świat i krążąc wokół swojej żałoby. Minimalistyczna, precyzyjna, z dialogami, które jury porównało do Henry’ego Greena. Ósma powieść Gwendoline Riley i książka z tej selekcji dla tych, którzy kochają rozmowy.

Po polsku: poprzednia powieść, Moje zmory (Czarne, 2025).

Półświatek zachodniego Dublina. Tony Ward i „Flute” Walsh są wspólnikami w brutalnych interesach, a sprawy się komplikują, bo zakochują się w sobie. Debiut najmłodszego autora w selekcji, 28-latka: zajadły na powierzchni, czuły pod spodem. Dla tych, których nie odstrasza przemoc na stronie.

Debiut powieściowy; brak polskich wydań autora.